Translate

ABC raka piersi


Nie będę się mądrzyć. Od wykrycia mojej choroby i podjęcia leczenia minęło 9 lat. Każda choroba jest inna, inny jest sposób leczenia i dochodzenia do zdrowia fizycznego i psychicznego. Są różne rodzaje raka piersi: o różnej budowie, różnie umiejscowione. Można o tym poczytać na stronie- ABC Raka Piersi. Na tej samej stronie można przeczytać -Wcześnie wykryty rak piersi, w niskim stopniu zaawansowania jest nie tylko wyleczalny, ale poprzez odpowiedni zabieg operacyjny i skojarzone z nim leczenie daje kobietom możliwość zachowania piersi. Leczone w ten sposób pacjentki szybko wracają do życia zawodowego bez widocznego uszczerbku na wyglądzie, pozostając w dobrej kondycji psychofizycznej - co jest jednym z elementów uzyskania pełnego wyleczenia.

Dlaczego nikt nie zaproponował mi takiego leczenia? Spełniałam wszystkie kryteria: guz nie przekraczał 1cm, wezły były czyste. Dlaczego to nowoczesne leczenie mnie ominęło?
http://amazonki.net/artykuly/czytaj/1163/leczenie/rak-piersi-usuwanie-wezlow-chlonnych-nie-zawsze-konieczne.
Dzisiaj już wiem - im mniejszy guz - tym mniej drastyczne i krótsze leczenie- bez hormonoterapii ( guzy hormonozależne ), radioterapii i chemioterapii.

Mój guz był latwo wyczuwalny palcami, widoczny w badaniu USG, niewidoczny w mammografii, ze względu na gruczołową budowę piersi !!!!!!!!!!!

Nikt nie mówi jak wygląda życie po mastektomii i usunięciu wezłów chłonnych: o ręce-właśnie tak o ręce, która staje się niesprawna i wymaga rehabilitacji do końca życia.
Różnicę między kończynami- występuje znaczny przykurcz- niweluje długotrwała rehabilitacja.
Po usunięciu węzłów chłonnych często występuje dodatkowo obrzęk limfatyczny, a to już poważna sprawa. Nie wolno dźwigać, nagrzewać ręki. Zachodzą zmiany w obręczy barkowej i kręgosłupie.
Rehabilitacja i rehabilitacja.
Wiele łez trzeba wylać, aby zaakceptować nowy stan. To trauma, która biegnie odrębnym torem obok leczenia raka.

Byłam i bedę za leczeniem oszczędzającym ,... za świadomym wyborem, bo to nasze zdrowie, nasze życie i ważna jest jego jakość !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ten koszmarny dzień operacji ciągle wraca do mnie i jest źródłem stresu i łez. Opisałam go w " Spotkaniu z rakiem "

Blog jest odzwierciedleniem chwil z pasją życia i życia z pasją.
Jego tematyka ?
Czy osoba po leczeniu choroby nowotworowej musi pisać tylko o swojej chorobie ?






Do poczytania:

Obserwatorzy

21 kwietnia 2013

Ponad podziałami.

Pamięci Żydów Polskich w rocznicę wybuchu Powstania w  getcie warszawskim.
 
Są małe miejscowości w Polsce- miasteczka, przez które przechodziły fronty, miały miejsce bitwy i wydarzenia historyczne w różnych okresach.
Takim niewielkim miasteczkiem jest Józefów Biłgorajski, założony przez Tomasza Józefa Zamoyskiego, położony na granicy Puszczy Solskiej, Równiny Biłgorajskiej i Roztocza - niedaleko opisywanych przeze mnie Lasów Janowskich. 
Mapa znajduje się na tablicy informacyjnej
w pobliżu Kościoła Niepokalanego Poczęcia NMP w Józefowie.
 
Przed II wojną światową w Józefowie Biłgorajskim blisko 80% ludności stanowiła ludność pochodzenia żydowskiego.
Osadnictwo nastąpiło w Józefowie w  pierwszej połowie XVIII. 
Z tego samego okresu pochodzi cmentarz żydowski - kirkut.
Był on miejscem pochówku  Żydów z  Józefowa, Suśca, Majdanu Sopockiego, Aleksandrowa i Ciotuszy.
Do dzisiaj przetrwało prawie 400 nagrobków.
 Najstarsza macewa pochodzi z 1762 roku.
 
Jest to jedna z największych na Lubelszczyźnie tego typu nekropolii.
Ostatni pogrzeb miał miejsce w 1943 roku.
 
 Kirkut ma obszar 1 ha
 Na macewach kładzie się kamyki i zapala świece, nie przynosi się kwiatów.
Kamień upamiętnia 40 dni wędrówki z Egiptu do Ziemi Obiecanej.
 
W okresie międzywojennym Józefów stał się  jednym z najprężniej działających ośrodków drukarstwa w całym województwie lubelskim.
Ponad połowa żydowskiej ludności miasteczka zatrudniona była przy produkcji i sprzedaży książek.
13 lipca 1942 roku Niemcy przystąpili do likwidacji żydowskiego Józefowa- mordując na Winiarczykowej Górze około 1500 Żydów.
Mieszkańców mordowano też  w domach, na ulicach.
120 Żydów zamordowano w pobliskim kamieniołomie.
 1 czerwca 1943 roku hitlerowcy podjęli próbę pacyfikacji Józefowa, zbombardowali miasto, ale zostali powstrzymani przez akcje oddziałów Armii Krajowej.
To już Synagoga  w Lesku, wybudowana w latach 1626- 54.
Obok Synagogi znajduje się kirkut.
Na cmentarz wchodzi się po schodkach.
Zajmuje on obszar 3,2 ha. Pierwsze wzmianki o cmentarzu pochodzą z 1611 roku. 
Zachowało się tutaj blisko 2000 macew
 Jest tutaj grób zmarłego w dniu 9 października 1803 r. Menachema Mendla Horowica, rabina i cadyka z Rozwadowa i Leska, ojca znanego cadyka Naftalego Cwi Horowica z Ropczyc.
 Napis na jego macewie głosi: "Tu spoczywa święty rabin Menachem Mendel (oby jego zasługi były dla nas ochroną),

 Mężczyźni wchodzą na cmentarz żydowski w nakryciu głowy.
 

 
W latach wojny Niemcy zniszczyli kirkut. Cmentarz był też miejscem egzekucji- zamordowano tutaj blisko 100 osób.
O cmentarzach żydowskich i obyczajach związanych z pogrzebem możecie poczytać tutaj.
Cenne informacje zawiera również bardzo ciekawy blog . 
 
Z mniej znanych faktów:
należy wspomnieć o oficerach żydowskiego pochodzenia i rabinach wojskowych, którzy znaleźli się na Liście Katyńskiej, jak np.:  starszy rabin II klasy WP - Baruch Steinberg 
Istnieją świadectwa, mówiące o niezwykłej solidarności ponad podziałami religijnymi wśród uwięzionych oficerów.
Bronisław Młynarski pisze:
Jak wielką i potężną była potrzeba wspólnej modlitwy dowodzi, iż jeńcy wyznania mojżeszowego, protestanckiego, prawosławnego – masowo uczestniczyli w nabożeństwach katolickich (...). Innym razem szliśmy w piątkowe wieczory pod przyzbę mizernej szopy (...), gdzie setki Żydów wznosiło gorące modły po hebrajsku, pod przewodnictwem kapelana dra Steinberga.
 
Fragment ten pochodzi z Wikipedii. 
 
Mama opowiadała mi o żydowskich dzieciach, które przychodziły do jej rodziców, z oddalonego o 10 km getta -  w poszukiwaniu jedzenia. Opowiadała też o krawcu z pobliskiego miasteczka, którego ktoś wydał Niemcom.
Miejscowi zastanawiali się - kto to mógł zrobić ? Pomagali temu człowiekowi, karmili go.
Okazało się, że zrobił to ktoś z zewnątrz - przyjezdny.
 
Podczas wojny ujawniają się najgorsze i najlepsze instynkty.
 
 
 
 Materiały źródłowe:
 
Wikipedia
 
 
&
 
 
To już czasy współczesne: w jaki sposób można  minimalizować koszty !
 
 

Miłego tygodnia Wam życzę - przede wszystkim dużo zdrowia.

14 kwietnia 2013

Średniowiecze

Co słychać w moim mieście?
Cóż - wiosna.
Ogólnie dobrze i dostatnio - czasem na ulicy można znaleźć skórkę z chleba. 
 
Można ją chwycić w dziób, porwać, unieść w powietrze, lądując z nią na znaku drogowym.
 
Można też przytrzymać ją łapą i dziobać z rozkoszą.
 
  

Z Wymuszonego bloga    Wtorek, 19 marca 2013

Wzór kobiety?


Emka wczoraj poruszyła pewien temat, bliski również mnie. Mama i praca zawodowa.
Nie mam zamiaru jakoś się na ten temat rozwodzić, są inni lepsi w tym.
Każdy żyje swoim życiem, przynajmniej tak powinno być.
Ale tzw. media próbują nam pokazać najlepsze, wg tych mediów oczywiście, wzorce kobiet, najczęściej jest to biznes łumen o figurze nastolatki, matka dwójki dzieci i szefowa wielkiej korporacji - jej się udaje to i Tobie też!!

Wpadł mi w ręce Twój Styl sprzed kilku miesięcy. Jest tam kilka stron poświęconych kobietom ze świata, które wg tej gazety zasłużyły na wyróżnienie.
Jedną z nich jest Marrisa Mayer, obecna szefowa Yahoo. Propozycję szefowania dostała będąc w ciąży. Zobowiązała się, że po dwóch tygodniach po porodzie wróci do pracy. I jak powiedziała tak zrobiła.
Nie oceniam jej, niech żyje jak chce.
Ale z jakiej racji ma dostać wyróżnienie i być stawiana poniekąd za wzór?
Znam lepsze wzory do naśladowania.

Podobno teraz pani Mayer nie pozwala swoim pracownicom na pracę w domu, jak urodzą dziecko ( Yahoo, wiecie, co to za firma,  nie? Taka raczej internetowa chyba...)


 
 
Rybciu dobrze, że o tym mówisz. Sukces to pieniądze, dyspozycyjność, a to bzdura. To nie przynosi szczęścia, nie oszukujmy się. Kobieta to przede wszystkim matka - taka jest jej fizjologiczna rola i w takiej się spełnia. Oczywiście, że każdy potrzebuje też innych bodźców do życia, spełnienia w innej roli, ale hororem jest stawianie wyłącznie na karierę. Co komu po karierze, kiedy młodość i siły odchodzą..?
Co pozostaje?
Samotność.....z pieniędzmi czy bez - jest zawsze samotnością....

  1. Samotność jest najgorsza
    I tak jej nie brakuje, są chwile, kiedy nie można się dzielić życiem i bólem
     
     
  2. Poglady rodem ze sredniowiecza.
    Nie wiem,czy uwazalas na lekcjach biologii, chyba nie, bo wtedy bys wiedziala, ze fizjologiczna rola kazdego samca jest zaplodnienie jak najwiekszej ilosci samic i przekazanie dalej wlasnego kodu genetycznego w celu utrzymania ciaglosci wlasnego gatunku. Jesli w takim przypadku wymagasz wiernosci od swojego partnera, to jestes hipokrytka. Bo jego rola fizjologiczna jest zupelnie inna....
    Co w takim razie robia zakonnice w klasztorach? Czy to tylko oglupiale religia kobiety, ktore zapomnialy po co maja macice? Mialy pelne prawo dokonac takiego wyboru, tak samo jak i inne kobiety decydujace sie na zycie bez dziecka. Czy z egoizmu, czy dla kariery- to ich prywatny wybor, ktory nalezy uszanowac.

    Gdyby ludzie kierowali sie rozumem, a nie tylko fizjologia, dzieci nie ladowalyby na smietnikach lub porzucone w plastikowych reklamowkach gdzies w lesie.
    Zycze wiecej tolerancji.
     
  3. masz rację Anonimie 
  4. Dzieki Anka, milo spotkac czasem ludzi nie pedzacych slepo za stadem.

    Pozdrawiam,

    Czarna

  5.  
Może kiedyś myślałam tak samo, jak Czarna i Anka, ale życie nie jest i nie chce być tolerancyjne.
Rak piersi, ale także jajników, szyjki macicy odbiera nam kobiecość i jest bardzo związany z fizjologią kobiety.

Tracimy piersi, jesteśmy sterylizowane farmakologicznie i chirurgicznie, traktowane chemioterapią i radioterapią, które nie pozostawiają żadnej tolerancji. Tak traktowane- to leczenie jest jak walec, który po nas przejeżdża. Skutkiem ubocznym tych terapii, może być miedzy innymi- bezpłodność.
 
Co czy kto wówczas pozostaje, kiedy ogół spisuje nas na straty?
Pozostaje rodzina.
Niekiedy partner odchodzi, bo przestajemy mu się podobać, bo nie uważa nas za kobietę...
 
W moim przypadku 95% komórek nowotworowych miało receptory estrogenowe i progesteronowe- rak hormonozależny.
Wczesne wystąpienie pierwszej miesiączki i późna menopauza sprzyjają wystąpieniu raka piersi. Niektórzy naukowcy sądzą, że istotna jest liczba wszystkich cyklów miesiączkowych w życiu kobiety.
Jednak ważniejsza wydaje się być liczba cyklów przed pierwszą ciążą.
Możliwe, że piersi są wrażliwsze na działanie hormonów zanim sutki zakończą proces rozwoju (czyli do momentu wytwarzania mleka), a to tłumaczy, dlaczego tak ważna jest pierwsza ciąża. Bezdzietność i późny wiek pierwszego porodu sprzyjają rozwojowi raka sutka.
Dotyczy to zwłaszcza kobiet, które urodziły pierwsze dziecko po 30 roku życia.
Natomiast wielodzietność, późne wystąpienie pierwszej miesiączki oraz wczesna menopauza świadczą o mniejszej skłonności do wystąpienia tej choroby.
Mniejsza ilość owulacji związana z mniejszą ilością cykli zmniejsza również ryzyko wystąpienia raka jajnika.

Retrospektywne badania potwierdzają, że ryzyko wystąpienia raka piersi jest wyższe wśród kobiet stosujących HTZ i jest wprost proporcjonalne do długości trwania tej terapii, podobnie jak w przypadku stosowania tabletek antykoncepcyjnych, zwłaszcza gdy są one brane przed 25 rokiem życia.
Ostatnie badania sugerują, że ryzyko raka piersi wzrasta jeszcze bardziej, jeżeli estrogeny są kojarzone z progesteronem. .

W swoim najbliższym otoczeniu znalazłam kilka przykładów, potwierdzających te informacje.
 
Dzisiaj opowiem o Moim Grubasku Kochanym.
Obie zachorowałyśmy w jednym roku.
- Nie żałujesz, że nie masz dzieci ?
- Cóż zrobić, jak się nikt nie trafił.
To był jej wybór.
 
M. odeszła, jej mama została sama,  koleżanki- singielki leczą się - jedna na raka jajnika, druga - piersi. 
Czy Mama jest szczęśliwa, posiadając  dwa mieszkania.? Jak Wam się wydaje ?

Stając na rozdrożu życia- łeb w łeb ze stawonogiem nie mamy wątpliwości, że najważniejsze jest życie i wszystko inne nie ma wtedy znaczenia,
 i chcemy pozostawić po sobie -  Kogoś, a  nie coś....

Na szczęście oprócz psychopatycznych osobowości, skazujących swoje dzieci na poniewierkę i śmierć  są wspaniałe kobiety, jak Agata Mróz- nasza znana siatkarka, która rodząc Lilianę, promieniała szczęściem i miłością.....
Jeżeli macie chwilkę czasu oglądnijcie film, zwłaszcza II cz.

Miłość do drugiego człowieka, do dzieci ma w sobie coś z wiosennej świeżości kwiatów.
 
 Kupiłam kolejne odmiany - to  taka choroba. 
 Wyleciały już matki trzmiele.
 
Uwielbiam kwietne łączki
 
Głodek podpędzony pod włókniną.
Lepiężnik  
 Dla Talibry - Kosaciec żyłkowany

 Przybyły w końcu, aby odbyć  nieco spóźniony godowy rytuał... Jest ich bardzo mało, co mnie napawa smutkiem
Pamiętacie Bufo bufo ?
Widziałam też bociany w miłosnym amoku...
 
Rozlewiska Tanwi- wylała, podobnie, jak inne rzeki... 
 
Budząca się przyroda obdarza nas nadzieją życia.... i tej nadziei, o której mówią - wieczna wiosna - Wam życzę.... 

 
 Uważajcie na siebie, żeby uniknąć zapalenia korzonków nerwowych, które może być spowodowane wyziębieniem, nagłym wzrostem aktywności fizycznej, do której często dochodzi wraz z rozpoczęciem sezonu działkowego i rowerowego.
Połamało  mnie dotkliwie i cierpiętniczo. Uśmiecham się do Was przez łzy....
 
 

 

 



     
 

8 kwietnia 2013

W sepii i szarości .

Wspaniałe jest miłosierdzie, jak deszczowa chmura w czasie suszy.
                                                                      Mądrość Syracha
 
Niedziela  Miłosierdzia Bożego .
Tyle lat, a ciągle ból w sercu. Dzisiaj szłam tą samą drogą, jak tamtego dnia, kiedy żegnałam Tatę.

Pamiętam, że patrzyłam po twarzach ludzi, którzy przyszli na pogrzeb.
- Dzisiaj jest Twój Wielki Dzień Tato! - myślałam.
Oni Wszyscy przyszli  tutaj dla Ciebie.
Przyszłoby znacznie więcej osób, gdybym nie skamieniała z bólu  i potrafiła myśleć  logicznie. Nie uroniłam ani jednej łzy - miałam suche oczy, a w sercu ból.
Phalaenopsis
Od tamtego czasu nikomu już nie kupuję storczyków  Cymbidium- kojarzą mi się ze śmiercią.......
 
Obaj odeszli w kwietniu-  Najstarszy i  Najmłodszy- dwaj kochający się bracia.

O Tamtym nie można było słowem wspomnieć, nie można było wywiesić nekrologu i nawet płakać przy symbolicznym grobie, bo stale niszczono pamiątkową tablicę na rodzinnym grobowcu żony.

 Leżał  daleko,  nie wiadomo gdzie, nie zaznając spokoju nawet po śmierci. Kiedy w latach siedemdziesiątych  dzieci w Piatichatkach odkryły żołnierskie groby, dla zatarcia śladów świdrami mielono ciała, dla szybszego rozkładu zwłok w otwory dołów sypano wapno,

 Czas odkurzyć i otworzyć poskładane w szufladach dokumenty, pokazać ich twarze, pościągać pajęczyny z pomników.
Tak naprawdę tylko rodziny o nich pamiętają, dla innych są tylko tematem.

Tato niewiele wiedział o nauce i służbie swojego brata- był małym chłopcem, kiedy widział go po raz ostatni.
Uzupełniając dokumenty, dostałam od znajomego historyka historiografii kopie sprawozdań Dyrekcji Gimnazjum, w którym uczył się Stryj - za dziesięciolecie 1918/19-27/29 i za rok szkolny 1930/31.
Z wielką przyjemnością czytałam o  sukcesach Stryja - wyróżnia się w szkole jako doskonały sportowiec.
Nad łóżkiem Babci wisiało Jego zdjęcie, wykonującego skok wzwyż.
Sztafeta 4 x 100m w składzie z Nim osiągnęła najlepszy czas w okręgu lwowskim.
Zajmował też czołowe miejsca w pięcioboju (bieg na 100m , skok w dal, skok wzwyż, rzut kulą- 5 kg i rzut dyskiem-2kg). Doskonale skakał w dal.

Czyż to nie wspaniałe móc przeczytać o tym, po tylu latach.
W bibliotece cyfrowej znalazłam gazetę z 1926 roku, potwierdzającą te sukcesy.

Jakże podobni byliśmy do siebie- oboje świetni w sporcie, o dużej sprawności fizycznej.
Teraz rozumiem skąd u mnie zdolności lekkoatletyczne, zamiłowanie i predyspozycje do piłki ręcznej.

W sprawozdaniach gimnazjalnych  czytam:
'.....Uczniowie stosowali zdrowo pojęty sport lekkoatletyczny nie mechanicznie, ale rozumowo dla wszechstronnego rozwoju i stworzenia z siebie zdrowego typu przyszłego żołnierza polskiego- o charakterze wielobojowca …'

 Gimnazjum i Szkoła Oficerska to oddzielne tematy, który kiedyś poruszę.

 
Dużo Nazwisk można tutaj wstawić
 
 z tej  oto Księgi .
Zaglądnijcie, popatrzcie Kim byli, ile ocaliła ludzka pamięć.
 Charkowska Księga Cmentarna zawiera 3812 biogramów


Słowo wstępne napisał Pan Prezydent Ryszard Kaczorowski,
Pan Andrzej Przewoźnik opisał Cmentarz w Charkowie.
W księdze znajdziemy również opis obozu w Starobielsku.

 

Początkowo Brat Taty służył w 39 Pułku Piechoty Strzelców Lwowskich.
Dopiero jesienią 1938 r. utworzono w Trauguttowie Centrum Wyszkolenia Obrony Przeciwlotniczej i Przeciwgazowej, gdzie został przeniesiony.
 
Fragment kartki pocztowej z Trauguttowa. Wyraźnie widać datę  - VII 39 rok. Informował w niej, że jest już po ślubie i czekają z żoną na urlop, którego nigdy nie dostał.....
 
W połowie września  1939 roku Ciotka za namową Stryja, wraz z innymi ewakuowanymi rodzinami żołnierzy, opuściła Brześć. Dotarła do Rumunii i dalej do Persji lub Palestyny (Tato mówił mi gdzie, ale zawodzi mnie pamięć ). Opiekowała się polskimi dziećmi.
Po wojnie wróciła do Polski. Wyszła powtórnie za mąż. Zmarła bezdzietnie na raka piersi, zanim się urodziłam.
 
Starobielsk - teren byłego obozu- mała cerkiew.
 
W obozie w Starobielsku przebywał również Brat Żony Stryja - oficer rezerwy.
Jego rodzinę wywieziono 6.04. 1940 roku spod Lubaczowa do Kazachstanu.
Starsza córka zmarła na tyfus, syn zginął w kampanii włoskiej. Do Polski w 1945 roku wróciła żona wraz z młodszą córką. 
 
 Chciałam Wam powiedzieć, że Charków to taki las-park. Cmentarz położony jest w lesie.
 
Na drzewach porosty, które świadczą o czystości powietrza. Wybudowano tam sanatorium dla NKWD.  
Mogiły( doły śmierci) mają postać kurhanów. Wyłożone zostały kostką z ciemnego bazaltu.

 Wzdłuż dawnej drogi, którą przywożono zwłoki zamordowanych jest 75 grobów masowych, w tym 15 polskich.
 
Na polskich grobach stoi jednoramienny krzyż, na innych grobach - przedstawicieli różnych narodowości, ofiar terroru stalinowskiego 1937-1940 - krzyże prawosławne.
Wśród  zamordowanych z innych narodowości są także Polacy - obywatele -  I  Rzeczypospolitej.
 Pozostali oni poza granicami Polski na mocy Traktatu Ryskiego-  po wojnie 1920 r.. 
To mało znane fakty.... –  ponad 1,5 mln Polaków spotkał tragiczny los – wysiedlenia, prześladowania, katorga, głód i śmierć.
Miało to miejsce jeszcze przed II wojną światową
Tak się złożyło, że polskie ofiary ludobójstwa sowieckiego należą do najbardziej zapomnianych i bezsilnych. Mordowano ich dlatego, że byli Polakami i dlatego, że powstał system, który usankcjonował masowe ludobójstwo.
Możecie poczytać o tym w Echu Polesia.
 
Zdjęcia z Cmentarza Wojennego w Charkowie i Bykowni zamieściłam  już na swoim blogu w Miłość to '. Są tam także zdjęcia ze Starobielska.
 
Masowe ludobójstwo Polaków trwało przez całą II wojnę i jeszcze długo po jej zakończeniu.
Ciągle odkrywane są kolejne, nowe miejsca kaźni. 
 
 
Dzwon ' Charków '
W ilu jeszcze  miejscach umieszczone zostaną dzwony z tekstami Bogurodzicy ?
 
Wielu ludzi chciałoby pochylić się nad mogiłami swoich bliskich, jak np. Dana nad mogiłą swojego Dziadka.
 
Zawsze podziwiałam mojego Tatę za to, że nigdy nie czuł nienawiści do narodu rosyjskiego, a całym sercem nienawidził  totalitarnego systemu politycznego, który obrócił się przeciwko różnym nacjom i narodowościom, w tym również rosyjskiej.
Oglądacie film o Annie German ? Jeżeli oglądacie to mieliście okazję zobaczyć czym był stalinizm.
 
Mam nadzieję, że kiedyś, w trudnej do określenia przyszłości zapoznam się z teczką osobową mojego Stryja, założoną w obozie, w Starobielsku, przeczytam relacje z wielokrotnych przesłuchań.
Znał świetnie język rosyjski, którego uczył się w Szkole Oficerskiej .

Spośród kilkunastu tysięcy Oficerów nie było praktycznie nikogo, chętnego do współpracy z Sowietami.
Tak zostali wychowani.
Wiedzieli o co walczą.

Jestem przekonana, że Stryj nie chciałby tej naszej teraźniejszości ..... dla swojego młodszego Brata, dla swojej rodziny.....

..........Proszę pamiętajcie o Nich, kiedy mnie już nie będzie.....
 
 Kończę posługując się piętnastą przestrogą Marszałka Piłsudskiego :
' Historię swoją piszcie sami, bo inaczej napiszą ją za was inni i źle '.........



                                                                                   &



Wiosna, za oknem gwiżdże kos, teraz już rzadko zaglądać będę do smutnej historii, a więcej do ogrodu.
Serdeczności wiosenne ślę.